Het makkelijk uit te leggen deel van montage is dit: Na het filmen zet je al het gefilmde materiaal zo achter elkaar dat het filmpje klopt. Dat is simpel, toch? Het klinkt makkelijker dan het in werkelijkheid is. In werkelijkheid moet de monteur letterlijk al het materiaal doorlopen, dit is vaak meerdere uren aan shots. Als je nagaat dat de meeste films maar zo’n een tot vijf minuten duren is dat in verhouding best veel. In het vak gaat men ervan uit dat je per minuut aan gemonteerde film ongeveer een uur materiaal hebt. Afhankelijk van het onderwerp natuurlijk.

Tijdens het doorkijken van het materiaal moet de monteur beslissen welke shots hij gaat gebruiken en welke niet. Het is niet ongebruikelijk dat shots helemaal niet gebruikt worden, ook al heeft het soms veel moeite gekost om een bepaald shot te maken. Als het niet bij de film past, wordt hij zonder pardon geschrapt. Bij de selectie wordt natuurlijk wel altijd rekening gehouden met het script dat is besproken met de opdrachtgever.

Na de selectie begint de montage. De monteur pakt het script er weer bij en zet in een montageprogramma alle zogenaamde clips achter elkaar. Deze clips vormen dan de ruwe montage. De ruwe montage wordt kritisch bekeken en alle overbodige shots of clips worden weggehaald of ingekort. Uiteindelijk ligt er een eerste versie. Aan deze versie worden eventuele ‘special effects’ toegevoegd, zoals teksten die er later ingezet worden of animaties die door de animator gemaakt zijn. Als je deze dingen over de ruwe montage zou zetten, dan kan het zijn dat ze geschrapt moeten worden omdat het niet meer past bij de eerste versie. Dat is natuurlijk zonde van de tijd.

Als de eerste versie klaar is en zowel de monteur als de regisseur tevreden zijn, is het tijd om te ‘renderen’. En daar gaat het vaak mis. Wát is renderen nou precies?

Wat je tijdens een montage doet is tegen de computer zeggen:

- Dit is shot 1. Ik wil deze 10 seconden van dit shot op plek A hebben staan.
- Dit is shot 2. Ik wil deze 4 seconden na shot 1 hebben staan.
- Enz.

Het enige wat de computer doet is zeggen dat uit shot 1 tien seconden op plek A moet staan en uit shot 2 vier seconden daarachter. Verder niets. Je kunt je voorstellen dat bij een film heel veel losse fragmenten gebruikt worden. Om dit een geheel te maken dat op elke computer afgespeeld kan worden moet het aan elkaar geplakt worden tot een daadwerkelijk bestand. Dit gebeurt beeld voor beeld. De computer moet dus het gehele filmpje elk beeld per pixel opbouwen (pixels zijn de kleine puntjes waaruit je scherm is opgebouwd).

Zoals je misschien wel weet hebben films per seconde 25 beelden. Tegenwoordig wordt bijna altijd in HD gefilmd, dat zijn 1920×1080 pixels (bijna 2,1 miljoen). Dus voor elke seconde aan film moet de computer 25 keer 2,1 miljoen pixels verwerken. Je kunt je voorstellen dat dit soms best lang kan duren!

Iedereen kent wel het herkenbare fluitje van de Hema, gevolgd door de korte maar krachtige slogan: “Echt Hema!” Als je vervolgens de winkel inloopt hoor je door de speakers ook nog eens om de vijf minuten een product voorbij komen dat in de aanbieding is, wederom gevolgd door het bekende fluitje en de slogan. Op deze manier, door het continue te herhalen, krijg je elke keer als je het deuntje hoort, of zelfs maar iets wat erop lijkt de associatie met de winkelketen.

Je kunt het irritant vinden. Ook als er een melodietje gebruikt wordt, maar zelfs als het irritant is kan het doeltreffend zijn. Denk aan de Cartrack reclames, als ik zing: “DRIE NUL VIER NUUUULL”, dan zul je gelijk (mits je de reclame een paar keer hebt gezien op TV) het beeld van de gloeiende cijfers voor je zien. Het is misschien irritant, maar het blijft wel hangen.

Bijna net zo belangrijk als de herkenning van het geluid is de visuele herkenning. Deze moet sowieso over alle gebruikte media gelijk zijn. McDonalds’ is hier een goed voorbeeld van. Het gevoel dat je krijgt bij de reclames komt ook weer terug op de site en vooral ook in de restaurants. Veel McDonalds’ restaurants zien er tegenwoordig niet meer zo flatteus uit, maar in sommige restaurants heerst echt zo’n ‘ik wil eten’-sfeer.

Een ander belangrijk aspect voor de visuele herkenning van je merk is kleurgebruik. Bij elk merk, elk bedrijf en elk product heb je een bepaalde kleur in gedachten. Zelfs als die kleur ‘geen kleur’ is, dan heb je dat in gedachten. Bij rood zou je bijvoorbeeld kunnen denken aan Coca Cola, LEGO en KFC, waar BP, Heineken en XBox groen hebben als kenmerkende kleur. Opvallend is dat bepaalde bedrijfstakken veel gebruik maken van een bepaalde kleur. Zo komt blauw bijzonder veel voor in de computerwereld: HP, Dell, IBM, Facebook, Twitter en ga zo maar door.

Waar je wel mee moet uitkijken is dat je niet de verkeerde kleur gebruikt voor je product. Iedereen associeert kleuren met andere dingen, maar over het algemeen is er wel een vuistregel waar je je aan kunt houden. Wil je hier meer over weten? Kijk dan even op deze site.

Om te beginnen bij mijn favorieten:

KatersOneSeven & DudeLikeHella
Katers17 & SMPFilms

Zoals de meeste andere vloggers zijn deze twee begonnen als hobby videomakers. Zowel Kate (Katers17) als Cory (SMPFilms) maken naast hun (bijna) dagelijkse vlogs ook zo nu en dan een filmpje. Ik noem ze samen omdat ze tegenwoordig collega’s zijn en eigenlijk alles samen doen. Als je Cory volgt, moet je Kate ook volgen, anders mis je de helft. Kijk ook in het onderste filmpje vooral naar de bijna 300 mensen die in Londen naar een bijeenkomst van Kate en Cory zijn gekomen. En dat is alleen Londen en omstreken.

SHAYTARDS
ShayCarl

Ook Shay begon als hobbyist. Hij is langzamerhand uitgegroeid tot een YouTube sensatie. Zowel zijn hoofdpagina als zijn tweede ‘vlogpagina’ hebben rond de miljoen abonnees. Ter vergelijking: DWDD Haalt elke werkdag zo’n miljoen kijkers. Ik vind het indrukwekkend dat een man die vrijwel elke dag 10 minuten van zijn leven online zet dezelfde aantallen kan behalen.

otheriJustine
iJustine

Aan de andere kant vinden we iJustine. Zij is mede vanwege haar uiterlijk zeer populair geworden op YouTube, maar ook omdat ze gewoon heel grappig is. In het filmpje hierboven wordt ze zelfs herkend terwijl ze een nieuwe camera aan het kopen is. Dit is trouwens niet ongewoon. De meeste bekende YouTubers wonen in Californie waar ze regelmatig herkend worden.

TobyTurner
Tobuscus

Als Toby Turner op TV was begonnen was hij denk ik nu een van de bekendste TV persoonlijkheden van Amerika, als niet de wereld. Deze man heeft zo’n charisma dat het niet meer normaal is. In het bovenstaande filmpje laat hij de post zien die hij van zijn fans ontvangt. Zijn hele auto ligt vol! Dat is de kracht van YouTube.

CTFxC
CharlesTrippy

Charles Trippy Fan x Core, dat betekent het. Waar de ‘x’ voor staat kon ik nergens vinden. Ik denk dat Charles Trippy een van de eersten is geweest die jaren geleden heeft besloten om dagelijks zijn leven vast te leggen. Als je ziet dat hij tot op heden al 887 dagen heeft vastgelegd, dan is dat bijna twee en een half jaar, non-stop vloggen. Dat vergt daadkracht. Als je denkt, hey Kate en Charles vlogs lijken best wel op elkaar. Dat klopt, Kate(rsoneseven) heeft haar stijl van Charles.

Er zijn nog honderden andere voorbeelden die ik kan noemen. Dit is echt maar een hele kleine greep uit de duizenden mensen die dagelijks een update plaatsen op hun persoonlijke kanalen. Vloggen voor mij is het nieuwe reality-TV of zoals ik het noem: Real Reality TV. Mijn volgende blog ga ik hier dieper op in.

Klinkt allemaal erg gecompliceerd, dat is het ook. Maar dat doet er niet toe. Belangrijk is dat het werkt zoals het hoort, de vraag is of dat ook werkelijk zo is. De voorbeelden zijn in ieder geval indrukwekkend:

Voor het volledige (Engelstalige) artikel klik hier.

Conan the Barbarian – 8 September
Beoordeling: 5,4 op IMDb.

A quest that begins as a personal vendetta for the fierce Cimmerian warrior soon turns into an epic battle against hulking rivals, horrific monsters, and impossible odds, as Conan realizes he is the only hope of saving the great nations of Hyboria from an encroaching reign of supernatural evil.

Gebaseerd op de gelijknamige film uit 1982. Toch is het geen remake maar een poging de film nieuw leven in te blazen. De trailer maakte op mij persoonlijk niet echt indruk en aan de beoordeling op IMDb te zien maakte de film zelf ook niet heel veel indruk. Ik ben benieuwd.

Friends with Benefits – 22 September
Beoordeling: 6,8 op IMDb

Just another love story. Ja, ze kunnen er niet vanaf blijven, de cheesy verhaaltjes over de liefde. Deze film gaat over een jongen (Justin Timberlake) en een meisje (Mila Kunis) die op puur vriendschappelijke relatie sex met elkaar willen hebben. Geen romantiek, geen vriendje vriendinnetje. Al dat emotionele gedoe zit alleen maar in de weg van een goede vrijpartij.

Nou ik kan je nu al het einde vertellen. Om jullie de spoilers te onthouden doe ik dat maar niet. (graag gedaan)

Crazy, Stupid, Love – 8 September
Beoordeling: 7,9 op IMDb

Cal (Steve Carell) and Emily (Julianne Moore) have the perfect life together living the American dream… until Emily asks for a divorce. Now Cal, Mr Husband, has to navigate the single scene with a little help from his professional bachelor friend Jacob Palmer (Ryan Gosling). Make that a lot of help…

De enige film die ik wellicht nog wel zou willen zien uit deze rij. De hoofdpersoon wordt na zijn scheiding omgetoverd tot een vrouwenverslinder. Allemaal om zijn ex-vrouw terug te krijgen. Ik ben alleen bang dat er iets te veel flauwe grapjes gebruikt gaan worden. Met een 7,9 is dit de best beoordeelde film van het lijstje samen met:

Glee the 3D Concert Movie – 1 September
Beoordeling: 7,9 op IMDb

Ik zag dit in het lijstje staan en ik dacht: “Serieus? Dit meen je niet!” Een film over een concert, gehouden door fictieve karakters uit een TV-serie? Juist. Waar gaat het heen met deze wereld? Een concert naar aanleiding van een musical TV-serie, ok. Maar waarom moet daar dan ook een (3D!) film van komen? Gezien de beoordelingen zijn er best veel mensen die het heel leuk vinden.

Aan de andere kant, meestal komen concerten alleen op DVD uit, zonder dat ze in de bios komen. Glee is zo’n succes, waarom zou het dan niet ook een paar weken in de bios mogen draaien? Vooruit.

Op aanraden van @Jochemgeerdink nog 2 toevoegingen aan deze lijst:

The Devil’s Double – 8 September
Beoordeling: 7,0 op IMDb

Baghdad, de stad waar rijke en beruchte mensen samenkomen. Alles kan hier gekocht worden, maar tegen een prijs. Dit is de wereld van Uday Hussein, de beruchte zoon van Saddam Hussein. Tegelijk is Baghdad de stad waar luitenant Latif Yahia woont. Hij lijkt enorm op Uday, en wordt daarom ook naar het paleis van Saddam opgeroepen. Daar krijgt hij een keus: of hij wordt Uday’s dubbelganger, of zijn familie wordt ter dood veroordeeld. Als hij ervoor kiest om Uday’s dubbelganger te zijn, wordt hij daarbij een van de beruchtste inwoners van Irak. The Devil’s Double is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Latif Yahia.

Ok, mijn eerste opmerking over een trage maand in september neem ik terug. Deze film is precies wat ik dacht niet te kunnen vinden in deze maand waardoor ik het als traag bestempelde. Ik ben erg benieuwd naar deze film.

The Debt – 29 September
Beoordeling: 6,9 op IMDb

In 1965 vermoorden drie jonge Mossad-agenten tijdens een geheime missie een beruchte nazi-oorlogsmisdadiger. Dertig jaar later beweert een man in Oekraïne dat hij die nazi is, waarop één van de voormalige agenten opnieuw undercover moet gaan om de waarheid te achterhalen. De film is een remake van een gelijknamige in 2007 uitgebrachte Israëlische film en beleefde z’n première in september 2010 op het Toronto International Film Festival.

Tja, kijk de trailer. Meer ga ik hier niet over zeggen. Het is gewoon een hele vette film. Kan niet geloven dat ik deze vergeten ben in het lijstje te zetten! Dank Jochem.

Elke kaskraker kan rekekenen op een vervolg. Zo werkt dat nou eenmaal. Maar het lijkt steeds vaker voor te komen dat sequels een onlogische benaming krijgen. In plaats van de logische 1, 2, 3 en 4 wordt veelal gekozen voor andere namen zoals bij Mission Impossible:

Mission: Impossible (1996)
Mission: Impossible II (2000)
Mission: Impossible III (2006)
Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011)

Waarom hebben ze gekozen om deel 4 ‘Ghost Protocol’ te noemen? Vonden ze IV niet mooi?

Een ander, minder recent voorbeeld is de ‘Alien’-serie:

Alien (1979)
Aliens (1986)
Alien³ (1992)
Alien Resurrection (1997)

Bij film 2 stond duidelijk niet in de planning dat er ook een deel 3 en 4 zouden komen. Vandaar de naam ‘Aliens’ in plaats van Alien 2. Bij deel 3 probeerden ze het weer recht te zetten, een goede poging, een poging die helaas een paar jaar later weer onderuit wordt getrapt met ‘Alien Resurrection’.

In de American Pie serie hebben ze het na de tweede film opgegeven:

American Pie (1999)
American Pie 2 (2001)
American Wedding (2003)
American Pie Presents: Band Camp (2005) (V)
American Pie Presents: The Naked Mile (2006) (V)
American Pie Presents: Beta House (2007) (V)
American Pie Presents: The Book of Love (2009) (V)

Ok toegegeven, de ‘American Pie Presents’ films zijn geen officiele American Pie films, maar dan hadden ze tenminste de spin-off serie een nummertje kunnen geven. Toch?

Hellraiser is een langlopende serie. Je zou denken dat ze de kijkers die hier over 10 jaar naar gaan kijken, nog steeds weten waar ze moeten beginnen en wat de juiste volgorde is?

Hellraiser (1987)
Hellbound: Hellraiser II (1988)
Hellraiser III: Hell on Earth (1992)
Hellraiser: Bloodline (1996)
Hellraiser: Inferno (2000) (V)
Hellraiser: Hellseeker (2002) (V)
Hellraiser: Deader (2005) (V)
Hellraiser: Hellworld (2005) (V)
Hellraiser: Revelations (2011) (V)

Hetzelfde geldt voor de Halloween serie, die zelfs 2x deel 1 en 2 heeft. Erg verwarrend voor iemand de de serie nog niet gekeken heeft.

Halloween (1978)
Halloween II (1981)
Halloween III: Season of the Witch (1982)
Halloween 4: The Return of Michael Myers (1988)
Halloween 5: The Revenge of Michael Myers (1989)
Halloween: The Curse of Michael Myers (1995)
Halloween H20: 20 Years Later (1998)
Halloween: Resurrection (2002)
Halloween (2007 film) (2007)
Halloween II (2009 film) (2009)

De Saw-serie was zo goed op weg! Ze begonnen heel goed en hebben de serie van 7 films bijna vlekkeloos afgesloten. Bij de laatste film ging het dan toch mis.

Saw (2004)
Saw II (2005)
Saw III (2006)
Saw IV (2007)
Saw V (2008)
Saw VI (2009)
Saw 3D (2010)

En om even te bewijzen dat het ook anders kan:

Taxi (1998)
Taxi 2 (2000)
Taxi 3 (2002)
Taxi 4 (2007)

Een logische verklaring voor deze rare trend zou het internet zijn. filmmakers hoeven zich niet meer vast te houden aan nummers omdat mensen heel makkelijk kunnen opzoeken wanneer welke film is gemaakt.

Wie weet, over een tijdje noemen ze zelfs niet eens meer de naam van de serie. Dan komt na ‘Aliens Resurrection’
‘Outerspace’…

Als dyslect kan ik zeggen, ja. Het werkt! Het filmpje dat erbij hoort was ook wel erg leuk, dus dat ga ik jullie niet onthouden!

Heb jij nog leuke, grappige, interessante of indrukwekkende dingen? Laat het dan weten via Twitter: @Stagiair

Vimeo Pro is specifiek gericht op bedrijven die hun klanten online filmmateriaal willen laten zien, zonder dat zij daarvoor speciaal een site moeten laten maken.

Naar eigen zeggen is Vimeo Pro geen upgrade van Plus. Het heeft een totaal andere doelgroep en daarmee dus ook andere features.

Bekijk de blogpost over Vimeo Pro hier.

Oké we schetsen een situatie. Een bedrijf stuurt een aanvraag in: Ze hebben een machine ontworpen die het mogelijk maakt om ongescheiden afval op een hoop te gooien en deze op een super high-tech manier te scheiden.

Laten we beginnen bij het feit dat wij geen flauw idee heb hoe afvalverwerking gaat. Laat staan dat we thuis zijn in de machinerie. Dus gaan we research doen. Wat is er zo innovatief, nieuw en bijzonder aan deze machine? Waarom zijn ze bereid hier een film van te laten maken? En wat is het idee achter de machine zelf? Daarna gaan we kijken naar de opzet voor de film.

Voordat we kunnen beginnen aan een concept moeten we weten wat de opdrachtgever wil hebben. Is het een wervingsfilm, een commercial, een instructiefilm of gewoon een film ter informatie over het product? Het is natuurlijk ook uiterst belangrijk voor wie de film gemaakt gaat worden. Wat moet er verteld worden, aan wie en waarom? Deze zaken beslissen we samen met de opdrachtgever, want alleen hij weet wie zijn ‘targeted audience’ is. Zoals je ziet, veel vragen.

Goed, we gaan dus in gesprek over de afvalscheidingsmachine. Na een verhelderend gesprek weten we dat:

- De koffie bij de opdrachtgever SUPER lekker is;
- Afval scheiden lastiger is dan je denkt;
- De machine 10 ton afval per uur kan verwerken (klinkt realistisch?);
- Nederlanders gemiddeld 30 kilo afval per week produceren (niet gebaseerd op feiten);
- De doelgroep van de film de consument is die elke week 30 kilo afval weggooit;
- In de film het proces van verwerking naar voren moet komen;
- De film op een vlotte manier gemonteerd moet worden.

De laatste drie punten zijn uiteraard de belangrijkste. De andere punten lijken onbelangrijk, maar ook dit zijn dingen die je moet weten. Hier komt namelijk de inspiratie vandaan. Stel dat de opdrachtgever een humoristische insteek wil hebben kan je wat doen met de 10 ton afval die verwerkt worden. Bijvoorbeeld een woonhuis vol met afval gooien met een voice over die zegt: “Ja, voor onze machine is dit geen probleem!”

Zie, daar is al het eerste idee. Maar dan zijn we er nog niet. De opdrachtgever moet het idee goedkeuren. Omdat wij zelf vaak met een ander oog op een onderwerp kijken kunnen de meningen nog weleens verschillen. Dit is niet meer dan normaal natuurlijk. Dan is het een kwestie van aanpassen of overnieuw beginnen tot je een keer dat ‘aha-moment’ hebt en je het perfecte voorstel doet.

Het is niet altijd makkelijk een leuke insteek te vinden, maar daar zit hem dan ook de uitdaging van het vak! Het is een kwestie van: hoe maak je Kukident aantrekkelijk?

Dat je professioneel bent, verwacht je (potentiële) klant van jou. Zo niet, dan zou hij niet eens met je in gesprek gaan. Dat je kwaliteit levert is ook een vanzelfsprekendheid. Wat zou je anders doen, een ‘drie keer spelen weg ermee’ product of dienst afleveren? En laten we er alsjeblieft vanuit gaan dat je betrouwbaar bent. Hoe onderscheidend zijn deze factoren nou echt?

‘Niet’, hoor ik je denken. Inderdaad. Dat zijn niet de usp’s (let op: UNIQUE selling points) waar een potentiële klant door verrast wordt. Kenmerken die jou in een keer onderscheiden van jouw concurrent. Kenmerken die bij iemand die nog in een oriëntatiefase zit, in zijn hoofd blijven hangen. Wat is bijvoorbeeld het eerste wat er in je opkomt als je aan Barack Obama denkt? ‘Change’. Een hele duidelijke usp waar de hele Obama-campagne aan op is gehangen. Maar zijn dan wel jouw usp’s? Aangezien het hier om unieke kenmerken gaat, verschillen deze punten voor iedere organisatie. En dus kan ik ze hier niet voor jou beschrijven. Maar begon het antwoord op bovenstaande vraag bij jou in je hoofd ook met ‘professioneel,…’. vraag het dan eens aan je klanten.

Zo zat ik onlangs om tafel met een opdrachtgever waar we net een project voor hadden afgerond. Het ging hier om een evaluatiegesprek dat we na afronding van een project met onze opdrachtgevers voeren. En deze klant zei tegen mij: “Wat ik echt bijzonder aan dit project vind is dat jullie precies hebben gemaakt wat je van tevoren hebt beloofd”. Voor mij was dit een vanzelfsprekendheid, maar voor haar als marketeer een unieke ervaring. Zonder dat ik hem aan zag komen, kwam daar ineens een usp voorbij.

Suzanne